چرا 175روستای سرسبز سوادکوه که قابلیت قطب گردشگری را دارند توسعه نیافتند؟
دکتر محسن قربانی :
شهرستان مازندران که رشد جمعیت آن بر اساس سرشماری نفوس مسکن کشور در دو برهه ده ساله به طرز عجیبی کاهش محسوسی داشته سوادکوه بوده و متاسفانه باید عرض کنم رشد مهاجرت شهرستان سوادکوه با محوریت روستاهای آن از میانگین مهاجرتی استان مازندران ۱۳ درصد افرایش را نشان می‌دهد.
کد خبر: ۲۸۹۰۸۱
تاریخ انتشار: ۰۷ آذر ۱۴۰۲ - ۲۳:۲۵

 به گزارش خبرنگار واحد گردشگری و صنایع دستی پایگاه خبری صدای ایراندر مصاحبه ای با دکتر محسن قربانی کارشناس فرهنگی و گردشگری در مورد عقب افتادگی بخش گردشگری گفت:  شهرستان مازندران که رشد جمعیت آن بر اساس سرشماری نفوس مسکن کشور در دو برهه ده ساله به طرز عجیبی کاهش محسوسی داشته سوادکوه بوده و متاسفانه باید عرض کنم رشد مهاجرت شهرستان سوادکوه با محوریت روستا‌های آن از میانگین مهاجرتی استان مازندران ۱۳ درصد افرایش را نشان می‌دهد.

 

وی افزود: اقدامات زودبازده، کپسولی و مسکن راه حل توسعه گردشگری در مناطق گردشگرخیز سوادکوه نیست،

اقدامات غیر اصولی و زندگی یارانه ایی برای امرار معاش اندک و تامین معیشت مردم روستا و بی انگیزگی و دور کردن مردم روستا از کانون تولید ..

 

این کارشناس فرهنگی و گردشگری ادامه داد:نبود تعریف آگاهانه از ظرفیت سرمایه گذاری با تکیه براسناد مصوب توسعه روستا و عدم ارائه فضا‌های مستعد سرمایه گذاری در روستا به سرمایه گذاران واقعی داخلی و عدم اعطای معافیت‌های سرمایه گذاری در حوزه مالیات و عوارض ، سختگیری و ایجاد بروکراسی اداری منجر به بی میلی سرمایه گذاران برای حضور در مناطق روستایی گردیده و مهاجرت آن‌ها را به جهت احتراز از غرق شدن در گرداب مشکلات و معضلات احتمالی در روستا‌ها رقم زده است.

 

قربانی گفت :چهارگام مهم پیشنهادی برای قرار گرفتن سوادکوه بزرگ در ریل توسعه:
۱- تشکیل NGO‌های روستایی (سازمان‌های مردم نهاد):در راستای تدوین و تهیه فضا‌های فرهنگی و تاریخی با سنت‌های روستایی برای تمایل مردم به زندگی با فرهنگ غنی روستایی و بازگشت غرور روستا نشینی و جلوگیری از تخریب سنت‌های حسنه بومی، که باعث ایجاد اشتغال برای روستائیان مقیم در تامین امنیت سرمایه و امکانات اولیه موجودب رای سرمایه گذاران در آن مناطق میگردد می‌بایست ملحوظ نظر قرار گیرد ..

 

۲- تاسیس تعاونی‌های خدماتی، اعتباری:این تعاونی‌ها بامحوریت کشاورزی، دامپروری، گردشگری، صنایع دستی و سایر گرایش‌های موجود در روستا با تعریف ساز و کار مناسب برای هر منطقه روستایی و تجمیع سرمایه‌های مالی خرد و استفاده از خرد جمعی با اصل عدالت محوری وشفاف در جهت بهبود وضعیت روستائیان در جهت تولید کالا و خدمات مطلوب در سطح شهرستان، استان و ارتقا در تراز ملی باید تاسیس شوند.

 

۳-واگذاری اراضی ملی به سرمایه گذاران واقعی و حذف درآمد‌های دولتی مانند مالیات و عوارض و هزینه‌های مجوز‌ها برای سرمایه گذاران در راستای تکریم سرمایه گذار این اتفاق می‌تواند به مقابله با تحریک سرمایه گذار برای فرار از منطقه  و ایجاد انگیزه‌های سرمایه گذاری و تولید ناخالص ملی (البته تهیه ساز و کار‌های قانونی و کنترلی برای جلوگیری از سوء استفاده افرادسودجو سرمایه گذار نما در منطقه قطعا ضروری است) بیانجامد.

 

۴-و نهایتا مطالعه و بررسی شرایط و میزان اشتغال در روستا‌ها توسط NGO‌های متخصص با ماهیت کارشناسی و تعاونی‌های تاسیس شده در حوزه‌های مختلف خصوصا کشاورزی، دامداری، گردشگری و صنایع دستی و هنر‌های سنتی و تنظیم و معرفی طرح‌هایی با توجیه اقتصادی (البته با تاکید بر پیوست فرهنگی و تاریخی و زیست محیطی روستا‌های مناطق زیبای سوادکوه بزرگ وغنی) برای کمک برای چگونگی سرمایه گذاری توسط صاحبان سرمایه میتواند در این راستا مفید و فایده باشد ..

 

 

 

 

پربیننده ترین ها
آخرین اخبار
لینک های مفید
ساندویچ پانل در تبریز
چوب پلاست