تراجنسیتی چیست؟
جنسیت یک ساختار اجتماعی است که مبتنی بر رعایت قوانین خاصی است که جامعه تحمیل می‌کند. این قوانین تعیین می‌کنند که زن و مرد باید چه نقشی را ایفا کنند. هویت جنسیتی، به این که چه احساسی داریم و چگونه در بدن مان زندگی می‌کنیم اشاره دارد. هویت جنسیتی را از طریق نحوه‌ی لباس پوشیدن، رفتار و ارتباط با دیگران بیان می‌کنیم.
کد خبر: ۲۷۶۴۸۲
تاریخ انتشار: ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۴۷

صدای ایران-افراد تراجنسیتی در تمام اقشار جامعه وجود دارند. طبق تخمین کمپین حقوق بشر، فقط در خود آمریکا بیش از ۲میلیون تراجنسیتی زندگی می‌کنند. تراجنسیتی‌ها هم مانند سایرین جزو اعضای جامعه‌اند. آنها هم والدین، برادر و خواهر یا فرزند کسی هستند. حتی ممکن است با آنها همکار، همسایه یا دوست باشیم. در این مقاله، ابتدا به این پرسش پاسخ می‌دهیم که تراجنسیتی چیست و این اصطلاح به چه کسانی اطلاق می‌شود، سپس جایگاه این افراد در قانون، حقوق آنها و محدودیت‌های پیش رویشان را بررسی می‌کنیم.



تراجنسیتی چیست و چه نمودهایی دارد؟


اصطلاح تراجنسیتی در اواخر قرن بیستم ابداع شد، اما ردپای این افراد در طول تاریخ و در فرهنگ‌های مختلف به چشم می‌خورد. این اصطلاح برای افرادی به‌ کار می‌رود که هویت جنسی‌شان با جنسیتی که با آن متولد شده‌اند متفاوت است. افراد تراجنسیتی برای توصیف خود از اصطلاحات متفاوتی استفاده می‌کنند و گاهی به‌جای واژه تراجنسیتی، این واژه‌ها را به‌ کار می‌برند:


بهتر است از عناوین و اصطلاحاتی استفاده کنید که این افراد ترجیح می‌دهند.


تراجنسیتی‌ها هویت جنسی خود را به شکل‌های مختلف ابراز می‌کنند. بعضی از آنها از لباس، رفتار و آداب‌ورسومی خاص استفاده می‌کنند تا مطابق جنسیتی زندگی کنند که برایشان مناسب است. برخی هم هورمون مصرف می‌کنند یا با عمل جراحی تغییر جنسیت، جنسیتشان را مطابق با هویت جنسی خود تغییر می‌دهند.

بعضی از تراجنسیتی‌ها به تعریف سنتی جنسیت و تقسیمش به ۲ دسته مذکر و مؤنث اعتقادی ندارند، بنابراین آنها را تراجنسیتی می‌نامند. تراجنسیتی‌ها از این جهات با سایرین متفاوت‌اند:


به افرادی که جنسیت و هویت جنسی‌شان یکسان است «همسوجنسیتی» (cisgender) می‌گویند.


بی‌قراری جنسیتی چیست؟

روان‌شناسان و پزشکان اصطلاح «آشفتگی جنسیتی» یا «بی‌قراری جنسیتی» (gender dysphoria) را برای توصیف پریشانی، ناراحتی و اضطرابی به‌ کار می‌برند که به‌دلیل تطابق‌نداشتن جنسیت با هویت جنسی گریبان‌گیر تراجنسیتی‌ها می‌شود. ممکن است برخی از این افراد مبتلا به نارسایی جنسی تشخیص داده شوند و برای کمک به درک‌ هویتشان تحت درمان پزشکی قرار بگیرند.

در گذشته روان‌شناسان به این حالت «اختلال هویت جنسی» می‌گفتند، اما امروزه برای توصیف این افراد از اصطلاح بی‌قراری جنسیتی استفاده می‌کنند، زیرا تطابق‌نداشتن جنسیت با هویت جنسی فرد بیماری روانی نیست و فقط ممکن است سبب مشکلات عاطفی شود.



هویت تراجنسی چه تفاوتی با گرایش جنسی دارد؟


اغلب مردم هویت جنسی را با گرایش جنسی اشتباه می‌گیرند، اما تراجنسی‌بودن با همجنس‌گرایی یا دوجنس‌گرایی متفاوت است. هویت جنسی یعنی فرد فارغ از تراجنسیتی یا همسوجنسیتی‌بودنش، در درونش زن است یا مرد یا هر دو یا هیچ‌کدام. همجنس‌گرایی، دوجنس‌گرایی یا دگرجنس‌گرایی نشان‌دهنده این است که جذب چه کسانی می‌شوید و از نظر عاطفی و جنسی به آنها تمایل دارید.

ممکن است فرد تراجنسی همجنس‌گرا، دگرجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا باشد و از این نظر هیچ تفاوتی با همسوجنسی‌ها ندارد. به‌ بیان ساده‌تر، تمایل جنسی یعنی «می‌خواهید با چه کسی باشید» و هویت جنسی یعنی «چه کسی هستید».


گذار فرد تراجنسی به چه معناست؟


گذار (Passing) یعنی دیگران فرد تراجنسی را همان طوری ببینند که خودش می‌خواهد، مثلا زن‌ترنس از دست‌شویی زنانه استفاده کند و اطرافیانش او را به‌چشم زن ببینند.

برای بسیاری از تراجنسیتی‌ها گذار اهمیت دارد، به‌ویژه از نظر عاطفی، زیرا هویت جنسی‌شان را تأیید می‌کند. به‌علاوه از آنها در برابر آزار و اذیت و خشونت محافظت می‌کند. به‌دلیل تراجنسیت‌هراسی، فرد تراجنسی پس از تجربه گذار آسایش بیشتری در زندگی دارد.

با وجود این، همه تراجنسیتی‌ها درباره گذار مثل هم فکر نمی‌کنند. با اینکه گذار برای برخی از آنها بسیار مهم است، بعضی دیگر احساس می‌کنند که این کار یعنی جنسیتشان به‌اندازه دیگران واقعی نیست. آنها ممکن است این‌طور احساس کنند که گذار یعنی همسوجنسیتی دیده‌شدنشان مهم‌تر از این است که تراجنسیتی باشند. بعضی از تراجنسیتی‌ها با این موضوع مشکلی ندارند و به این ویژگی خود افتخار می‌کنند و نیازی به همسوجنسیتی‌شدن احساس نمی‌کنند.



جایگاه تراجنسیتی‌ها در حقوق بشر بین‌الملل


نگاهی گذرا به جایگاه قانونی افراد تراجنسی در جهان نشان می‌دهد که پذیرش حقوق هویت جنسی پیشرفت چشمگیری کرده است. با وجود این، هنوز هم در بعضی از کشورها افراد تراجنسی با اشکال مختلفِ خشونت و تبعیض روبه‌رو هستند. چون هنوز استاندارد جهانی مشخصی در این زمینه وجود ندارد، دولت‌ها در تدوین قوانینی که حقوق این افراد را محدود می‌کنند آزادند.

مهم‌ترین سند بین‌المللی در رابطه با حقوق افراد تراجنسی اصول جاکارتاست. این سند بین‌المللی در سال ۲۰۰۷ تصویب شد و به‌موجب آن تراجنسیتی‌ها باید به‌ رسمیت شناخته شوند و از تمام حقوق و آزادی‌های شهروندی برخوردار باشند. به‌علاوه، باید از خشونت در امان بمانند و قربانی قتل‌های خشونت‌آمیز نشوند.

در ماده ۲۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز هرگونه تبعیض منع شده و از تمام مردم حمایت یکسانی شده است. در نتیجه باید تراجنسیتی‌ها را هم برابر با دیگران بدانیم.

علاوه بر این، ماده ۱۲ این میثاق بین‌المللی به محافظت از سلامت گروه‌های آسیب‌پذیر اشاره می‌کند. بر این‌ اساس، دولت‌ها باید از تراجنسیتی‌ها به‌عنوان افراد آسیب‌پذیر جامعه محافظت کنند و حق سلامت آنها را به‌ رسمیت بشناسند.

بر اساس ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز حق آزادی برای همه مردم به‌ رسمیت شناخته شده است. در این ماده از میثاق به جنسیت خاصی اشاره نشده است، بنابراین تراجنسیتی‌ها هم باید از حق آزادی برخوردار باشند.

میثاق‌های بین‌المللی برای دولت‌ها تعهداتی ایجاد می‌کنند و باید در قوانین داخلی کشورها از آنها پیروی شود. در هیچ‌کدام از این اسناد بین‌المللی به حقوق تراجنسی‌ها اشاره مستقیم نشده است و این اسناد همه مردم را فارغ از جنسیتشان صاحب حقوقی می‌دانند. بنابراین می‌توان این اسناد بین‌المللی را به‌نفع این افراد تفسیر کرد.

بیانیه کمیساریای عالی حقوق بشر در سال ۲۰۱۷ سند بین‌المللی مهم دیگری است. به‌موجب این بیانیه، افراد تراجنسی از حقوقی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌ها آمده است برخوردارند.

این اسناد بین‌المللی پیشرو هنوز آن‌قدر فراگیر نشده‌اند که بتوانند از تراجنسیتی‌ها در برابر تبعیضی که در زمینه‌های مختلف مانند سلامت، شغل، مسکن، سفر و آموزش با آن روبه‌رو هستند محافظت کنند.



جایگاه افراد تراجنسیتی در قوانین ایران


در ایران هنوز هم برای حمایت از افراد تراجنسی قانون مشخصی تصویب نشده است، اما در بعضی از قوانین به منع تبعیض و حقوق برابر افراد فارغ از جنسیتشان اشاره شده است.

در اصل ۳ قانون اساسی، دولت مکلف شده است که از تمام مردم در برابر تبعیض‌های ناروا حمایت کند. همچنین مطابق با اصول ۲۹ و ۳۰ این قانون، باید حق تأمین اجتماعی، خدمات بهداشتی، بیمه و آموزش همه مردم به‌ رسمیت شناخته شود. در این اصول قانونی، بر منع تبعیض تأکید شده و افراد صرف‌نظر از نژاد، قوم و جنسیتشان صاحب حق‌اند.

به‌موجب بند ۱۸ ماده ۴ قانون حمایت از خانواده نیز تراجنسیتی‌ها حق دارند برای تغییر جنسیت و صدور شناسنامه جدید به دادگاه خانواده درخواست بدهند. در شناسنامه جدیدی که برای این افراد صادر می‌شود هم موضوع تغییر جنسیتشان ثبت نمی‌شود و فقط نام جدیدشان را می‌نویسند.

یکی دیگر از قوانین ایران که در آن به افراد تراجنسیتی اشاره شده قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب سال ۱۳۹۹ است. در ماده ۳ این قانون، ابتلای کودک و نوجوان به اختلال هویت جنسی از مواردی برشمرده شده که افراد آسیب‌پذیرند و باید از آنها به‌صورت قانونی حمایت شود. در ماده ۳۳ همین قانون، اختلال هویت جنسی یکی از وضعیت‌های مخاطره‌آمیز برای کودکان و نوجوانان نامیده شده است و اگر احتمال قربانی‌شدن این افراد وجود داشته باشد، باید حمایت‌ها و مداخله‌های قانونی لازم انجام شوند.

افراد تراجنسیتی با چه محدودیت‌هایی روبه‌رو هستند؟


افراد تراجنسیتی هم اعضای جامعه هستند و مانند بقیه مردم حقوق و آزادی‌هایی دارند. با وجود این، هنوز هم بسیاری از این افراد چه در کشور ما و چه در جهان با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو هستند.

۱. حمایت ناکافی


به‌رغم تمام قوانین ملی و بین‌المللی گفتیم، هنوز هم برای حمایت از افراد تراجنسی قانون مشخصی وجود ندارد. همین مسئله سبب می‌شود که برخی از محاکم یا سازمان‌ها قوانین را آن‌طور که باید تفسیر نکنند و حقوق این افراد را نادیده بگیرند.



۲. فقر


ترنس‌ها در همه‌جای دنیا جزو فقیرترین مردم‌اند. این افراد حتی از رنگین‌پوستان هم فقیرترند. درصد زیادی از تراجنسیتی‌ها نمی‌توانند شرایط لازم برای زندگی را فراهم کنند. همچنین بسیاری از آنها نمی‌توانند مخارج صدور اسناد هویتی یا عمل تغییر جنسیتشان را بپردازند.



۳. باورهای منفی و تبعیض


با اینکه امروزه در سراسر جهان حقوق تراجنسیتی‌ها به‌ رسمیت شناخته می‌شود، هنوز هم برخی از مردم آنها را منحرفان جنسی می‌نامند یا مسخره‌شان می‌کنند. هنوز هم در بسیاری از نقاط جهان تراجنسیتی‌ها را به‌دلیل هویت جنسی‌شان از محل کار اخراج می‌کنند، استخدام نمی‌کنند یا مانع ارتقای شغلی آنها می‌شوند.



۴. خشونت


افراد تراجنسی بیشتر از افراد عادی قربانی خشونت می‌شوند. بر اساس آمارهای رسمی جهانی، ۵۴درصد از ترنس‌ها قربانی خشونت خانگی‌ هستند و ۴۷درصد از آنها در طول زندگی‌شان قربانی تجاوز و آزار جنسی شده‌اند. خشونتی که این افراد تحمل می‌کنند ممکن است به مرگشان منجر شود.



۵. محدودیت دسترسی‌ به مراقبت‌های بهداشتی


سلامت بسیاری از ترنس‌ها در سراسر کره زمین در خطر است. با اینکه در قوانین ملی و بین‌المللی به حمایت از سلامت این افراد در کنار بقیه مردم اشاره شده است، برخی از پزشکان به‌دلیل هویت جنسی این افراد از درمانشان خودداری می‌کنند.



۶. اسناد هویتی


بسیاری از تراجنسیتی‌ها اسناد هویتی دقیق و صحیحی ندارند. این مسئله ممکن است بر جوانب مختلف زندگی ترنس‌ها مانند دسترسی به خدمات عمومی تأثیر بگذارد. آنها بدون اسناد هویتی دقیق نمی‌توانند به‌راحتی از حقوق و مزایای زندگی عادی مانند مسافرت یا تحصیل بهره‌مند شوند.

سخن پایانی


افراد تراجنسیتی نیز همانند بقیه مردم‌اند. آنها هم مانند سایرین حقوق و آزادی‌هایی دارند. با وجود این، هنوز هم در بسیاری از نقاط جهان مانند کشور ما برای حمایت از این افراد قانون مشخصی تصویب نشده و فقط در برخی از اسناد بین‌المللی و قوانین داخلی بر لزوم برابری همه مردم تأکید شده است.

تراجنسیتی‌ها هنوز هم با محدودیت‌ها و مشکلات مختلف دست‌وپنجه نرم می‌کنند و برای احقاق حقوق حداقلی‌شان با عوامل و شرایط مختلف در خانواده، محیط کار و جامعه مبارزه می‌کنند. علاوه‌ بر این، بر اساس آمارهای رسمی جهانی بسیاری از ترنس‌ها قربانی خشونت‌ها و تجاوزهای جنسی‌اند. بنابراین لازم است به این افراد و محدودیت‌هایی که با آنها دست‌وپنجه نرم می‌کنند بیشتر توجه شود

 

ترنسجندر چیست؟ تراجنسیتی به چه معناست ؟ چگونه کودک ترنس را تشخیص دهیم ؟ آیا فرزندتان با توجه به جنسیتی که در بدو تولد به او نسبت داده شده، رفتار غیر متعارفی از خود نشان می‌دهد؟ ما به شما خواهیم گفت که چگونه باید متوجه شوید که آیا فرزندتان در حال تشکیل هویت جنسی نان باینری یا غیر دوگانه (non-binary) است.

آیا می‌دانید که اخیرا (در سال ۲۰۱۸) سازمان بهداشت جهانی (WHO) ترنسجندر بودن را از لیست بیماری‌های روانی خود حذف کرد؟ اگر در فکر این هستید که چگونه بفهمید فرزندتان ترنسجندر یا ترنس است، پیشنهاد می‌کنیم که این مقاله را بخوانید.


کودکان تراجنسیتی احساس می‌کنند که با جنسیت بیولوژیکی اشتباه متولد شده اند. برخی از افراد ترنس با جنسیت مخالف آنچه دستگاه تناسلی شان نشان می‌دهد، شناخته می‌شوند. والدین باید از احساسات فرزندان خود آگاه باشند و از آن‌ها در شروع هر راه دشواری حمایت کنند.



شکل گیری هویت جنسیتی در کودکان


همانطور که در قسمت بالا اشاره کردیم، هویت جنسیتی با جنسیت بیولوژیکی و گرایش جنسی افراد متفاوت است.

اما این هویت چه زمانی شروع به شکل گیری می‌کند؟

در حقیقت، از سنین خیلی پایین، ما هویت جنسیتی مشخصی را نشان می‌دهیم و انتخاب می‌کنیم. بین ۲ تا ۵ سالگی، فرزندان ما مراحلی را طی می‌کنند که این هویت را شکل می‌دهند:



۲ سالگی: کودکان تشخیص می‌دهند که مردان و زنان از نظر جسمی متفاوت هستند.
۳ سالگی: در این سن، آن‌ها خود را مذکر یا مونث می‌دانند.
۴ سالگی: شکل گیری هویت جنسیتی آن‌ها پایدارتر می‌شود.
۵ و ۶ سالگی: آن‌ها در این مرحله از کلیشه‌های هویت باینری یا دوگانه، یا “مرد” و “زن” آگاه هستند.


چگونه کودک ترنس را تشخیص دهیم


علائم کودک ترنس چیست؟ فرزندان ما از طریق رفتار خود، نشانه‌هایی را به ما نشان می‌دهند. با در نظر گرفتن این نکته، باید به خاطر داشته باشیم که چگونگی رفتارمان هنگام مواجهه با شرایط مختلف باید در طول زمان مستمر باشد. ما نمی‌توانیم پشتیبانی ناپیوسته یا گاه و بیگاه یا پشتیبانی ای را ارائه دهیم که فقط برای مدت کوتاهی است.

به عنوان مثال، این واقعیت که یک پسر گاهی با عروسک بازی می‌کند یا لباس‌های دخترانه می‌پوشد به این معنا نیست که او ترنسجندر است. بنابراین باید به رفتارهای خاص توجه کنید و تفکرات دوگانه در مورد جنسیت و جنسیت بیولوژیکی را کنار بگذارید. در ادامه به بررسی علائم کودک ترنس و نحوه تشخیص کودک ترنس می پردازیم:


دستگاه تناسلی خود را نمی‌پذیرند


این یکی از واضح ترین نشانه‌های تشخیص کودک ترنس است. اگرچه این اتفاق برای تمام افراد ترنس نمی‌افتد اما این احتمال وجود دارد که آن‌ها دستگاه تناسلی ای که با آن متولد شده اند را نپذیرند. این به دلیل تناقضی است که بین جنسیت بیولوژیکی و هویت جنسیتی آن‌ها وجود دارد. آن‌ها نه تنها از اندام تناسلی خود اظهار تنفر می‌کنند بلکه آرزو می‌کنند که اندام تناسلی جنس مخالف را داشتند.


می‌خواهند جنس “مخالف” باشند


این افراد تمایل دارند که به جنسیت “مخالف” آنچه به دلیل اندام تناسلی شان به آن‌ها نسبت داده شده تعلق داشته باشند. همچنین در بدنی نیستند که واقعا نشان دهنده‌ی آن‌ها باشد. قسمت بدتر قضیه اینجاست که تحولات هورمونی که باعث تغییر صدا، رشد سینه و موهای ناحیه‌ی تناسلی می‌شوند می‌تواند باعث ناراحتی عمیق آن‌ها شود.

به عنوان مثال این نپذیرفتن جنسیت توسط آن‌ها باعث می‌شود اسباب بازی‌ها و بازی‌هایی را انتخاب کنند که متعلق به جنسیتی هستند که دوست دارند متعلق به آن باشند. ما نباید فراموش کنیم که زمانی که صحبت از بازی و اسباب بازی می‌شود، تفاوت بین یک جنسیت با دیگری، چیزی بیش از یک ساختار اجتماعی ایجاد شده توسط بزرگسالان نیست.



نقشی که هنگام بازی انتخاب می‌کنند


بازی‌های ویدئویی ای وجود دارند که در آن‌ها بازیکنان می‌توانند شخصیت خاص خود را ایجاد کنند. برای مثال معمولا کودکان تراجنسیتی در این بازی‌ها شخصیت خود را برعکس جنسیت بیولوژیکی خود قرار می‌دهند. علاوه بر این، وقتی نوبت به بازی‌های نقش آفرینی می‌رسد، ممکن است در این زمینه هم به عنوان فردی از جنس دیگر ایفای نقش کنند.


انتخاب می‌کنند که به طرز متفاوتی لباس بپوشند


از نظر بیولوژیکی پسرها گاهی اوقات ترجیح می‌دهند لباس دخترانه بپوشند و دخترها نیز گاهی ترجیح می‌دهند لباس پسرانه بپوشند. با این حال، باید تاکید کنیم که برای کودکان تراجنسیتی این فقط هنگام لباس پوشیدن اتفاق نمی‌افتد. وقتی آن‌ها را برای خرید می‌برید به نوع خاصی از لباس جذب می‌شوند.

به یاد داشته باشید که لباس‌های دخترانه و پسرانه نیز تحت مفهوم دوگانه تولید می‌شوند، که در آن رنگ‌ها و انواع خاصی از لباس‌ها برای گروه از پیش تعیین شده ای از افراد طراحی می‌شوند. این که کودک تراجنسیتی پوشیدن یک لباس را نمی‌پذیرد به خاطر خود لباس نیست بلکه به خاطر کلیشه ای است که آن را احاطه کرده است.



از قرار گرفتن در اجتماع کناره گیری می‌کنند


به طور کلی، یک کودک تراجنسیتی احساس می‌کند که با گروه‌های دوستان هم جنس خود هماهنگ نیست و شروع به گوشه گیری می‌کند. این منجر به انزوا می‌شود. یک اتفاق دیگر این است که کودکان ترنس با کودکانی روابط دوستانه می‌سازند که دارای جنسیتی هستند که این افراد می‌خواهند داشته باشند.



خود را با نام دیگری صدا می‌کنند


کودکان تراجنسیتی ممکن است اصرار داشته باشند که با نام دیگری آن‌ها را صدا بزنید. نامی که با جنسیت مورد نظر آن‌ها مطابقت دارد. اما، اگر دقت کنیم و کمی عمیق تر به فکر فرو برویم، عباراتی مانند “من یک دختر هستم!” برای پسرها، و “من می‌خواهم پسر باشم” برای دخترها به یک اندازه لذت بخش هستند.



نحوه حمایت کردن از کودکان ترنسجندر چیست


اگر تا حد زیادی مشکوک به داشتن فرزند ترنسجندر هستید، وقت آن است که از او حمایت کنید. تنبیه کردن، توبیخ کردن، یا مجبور کردن آن‌ها برای زندگی کردن به شیوه ای که نمی‌خواهند، در آینده زندگی ای سرشار از رنج، اضطراب، ناراحتی و کینه را برای آن‌ها به همراه خواهد داشت. تا حدی که حتی ممکن است منجر به خودکشی کردن او شود.

به کودکان اجازه دهید هویت جنسیتی ای که می‌خواهند داشته باشند را کشف کنند. برای انجام این کار می‌توانید به آن‌ها اجازه دهید که یک آخر هفته را آزاد باشند تا هر کاری که دوست دارند را انجام دهند. این مدت می‌تواند شامل دو روز باشد که طی آن فرد می‌تواند آزاد باشد تا مطابق با خواسته‌ی قلبی خود عمل کند. همچنین در طول این دوره، کودکان می‌توانند هر طور که می‌خواهند لباس بپوشند، همانطور که می‌خواهند بازی کنند یا حتی اگر می‌خواهند نام خود را تغییر دهند!



رفتار با کودکان در دوران شیوع کرونا


طی این روزها، رفتار آن‌ها را تحت نظر داشته باشید. آیا این گونه خوشحال هستند؟ آیا از این که پسر باشند احساس بهتری دارند یا دختر؟

اگر متوجه شدید که در این دوران آن‌ها یک کودک شاد بودند، پس باید با یک متخصص حرفه ای در این زمینه مشورت کنید. هم خانواده و هم کودک به یک فضا و یک فرد نیاز دارند تا بتوانند نگرانی‌های خود را با او در میان بگذارند.

سردرگمی، احساسات متناقض، احساسات گیج کننده و نپذیرفتن جنسیتی که در بدو تولد به آن‌ها نسبت داده شده، همچون وزنه ای است که نمی‌توانند به تنهایی از پس حمل کردن آن بر بیایند. اینجاست که خانواده وارد می‌شود: تا او را در آغوش بگیرد، راهنمایی کند و در این سفر آموزشی از او حمایت کند.

حمایت خانواده و متخصص برای کودک ترنسجندر ضروری است زیرا فشار اجتماعی ای که این کودکان متحمل می‌شوند می‌تواند شدید باشد.



اگر فرزندتان ترنسجندر است، یک رویکرد محبت آمیز می‌تواند خیلی مفید است


کشف هویت جنسیتی امری رایج است و همه‌ی کودکان این کار را انجام می‌دهند. انتظار می رود که کودکان این مرحله را طی کنند تا بتوانند خودشان را پیدا کنند. همچنین بتوانند متوجه شوند که آیا اسباب بازی‌ها و لباس‌های خاصی را ترجیح می‌دهند که ممکن است با آنچه جامعه‌ی دوگانه انتظار دارد سازگار نباشد.

با این حال، این لزوما بدان معنا نیست که آن‌ها ترنسجندر هستند. این مرحله ای است که تمام کودکان تجربه می‌کنند و خود را کشف می‌کنند.



مفهوم مرگ برای کودکان


وقتی به نظر نمی‌رسد که این مرحله به پایان رسیده باشد و فرزندتان با اطمینان خاطر بالا نشان می‌دهد که می‌خواهد چه کسی باشد، جایی است که نقش خانواده از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. با متخصصانی مشورت کنید که بتوانند شما را در خصوص بهترین راه برای حمایت از یک فرزند ترنسجندرتان راهنمایی کنند.

دوست داشتن، احترام و همدلی از اهمیت بسیار زیادی برخوردارند. آن‌ها را بدون قید و شرط طوری دوست داشته باشید که بدانند هرگز تنها نخواهند بود. این همان انتظاری است که از خانواده می‌رود.

پربیننده ترین ها