ماجرای خودکشی یک کولبر نوجوان در پاوه چیست؟
خودکشی کولبر در شهرستان پاوه رخ داد. در جریان خودکشی کولبر یک نوجوان 16 ساله خود را حلق آویز کرد. بعد از خودکشی کولبر، برادر او جسد بی جانش را پیدا کرد. پیکر این نوجوان بعد از خودکشی کولبر به خاک سپرده شد. علت خودکشی کولبر توقیف کردن قاطرهای او بود.
کد خبر: ۲۶۸۰۳۹
تاریخ انتشار: ۲۹ آبان ۱۴۰۰ - ۱۳:۳۹

به گزارش صدای ایران از رکنا،  کولبر نوجوان بعد از توقیف قاطرهایش اقدام به خودکشی کرد. این خبری بود که دیروز در رسانه های شهرستان پاوه منتشر شد خبرنگار ما در پیگیری این حادثه گفتگویی انجام داده است که در این گزارش می خوانید البته متاسفانه امکان گفتگو با هنگ مرزی وجود نداشت.


سروش رحمانی نام نوجوانی است که این بار نامش در میان مشکلات کولبری منجر به حادثه به چشم می خورد. نوجوانی 16 ساله که به درس خوان بودن و مودب بودن در میان اهالی شهرستان پاوه و روستای هانی گرمله شهره بود و حالا ماجرای خودکشی او، داغی است که بر دل همین اهالی مانده است.

سروش رحمانی که به همراه برادرش در مرز عراق کولبری می کرد، بعداز توقیف قاطرهایشان توسط ماموران هنگ مرزی دست به خودکشی زد و حالا روایت زندگی او خودکشی اش را از زبان یکی از بستگان نزدیک او می شنویم.

پدر سروش رحمانی یک ورشکسته بود

یکی از بستگان سروش که نمی خواهد نام او فاش شود، در مورد علت خودکشی سروش گفت:«حدود 20 سال قبل بودکه هنوز پدر سروش به نام فاروق شروع به کار کرد و در بندرعباس کاسبی می کرد. او از کشورهای خارجی اجناس مختلف وارد کشور می کرد و می فروخت. در واقع باعث شده بود که او به نوعی کارآفرین باشد اما تغییر شرایط کشور یکدفعه باعث ورشکستگی او شد.»

اوضاع زندگی پدر سروش به حدی بد شد که چند مامور او را تعقیب می کردند: «در تمام این سال ها پدر سروش با مشکلات اقتصادی خیلی زیادی دست به گریبان بود و از بانک یک وام 50 میلیون تومانی گرفته بود که توانایی بازپرداخت آن را نداشت. در حالی که سند خانه آنها در رهن بانک بود و بانک می توانست خانه را مصادره کند اما با در نظر گرفتن شرایط مالی این خانواده به آنها مهلت داد و بدهی پدر سروش حالا به 580 میلیون تومان رسیده است که این تنها بدهی او نیست. بدهکاری او به افراد و اشخاص باعث شده بود حکم جلب سیار او را داشته باشند و از ترس همین موضوع او حتی عروسی دو دختر خود هم نیامد.»

خرید دو قاطر برای کولبر نوجوان و برادرش

این فرد در ادامه گفت: «همه اهالی روستا می دانستند که اوضاع مالی خانواده فاروق خیلی بد است. برای همین یکی از نیکوکاران شهر پاوه برای سروش و برادرش سهیل دو قاطر خرید و به آنها گفت اگر توانستید بعدا پول قاطر را به من برگردانید. پدر سروش بیماری سرطان روده و مغز استخوان داشت و مادرش هم به دیابت مبتلا بود. آنها با درآمد کولبری خرج درمان پدر و مادرشان را می دادند. کولبرها در این مناطق بنزین از مرز می برند و فندق و لاستیک و اینطور اجناس را می آورند. ماموران هنگ مرزی هم با این کار قاچاق مقابله می کنند. برای همین هم وقتی یک شب برادر سروش را با قاطر در اطراف هنگ مرزی دیده بودند، قاطر او را گرفته بودند. اینجا اگر قاطر کولبران توقیف شود باید بین 10 تا 15 میلیون به عنوان جریمه بپردازند تا دوباره بتوانند قاطر را پس بگیرند. اما همه می دانستند که سروش و خانواده اش چنین پولی نداشتند. برای همین شب که شد اهالی روستا و حتی اعضای شورای روستا و دهیاری به ماموران هنگ مرزی مراجعه کردند و از آنها خواستند با توجه به شرایط مالی خانواده سروش قاطرها را پس بدهند اما آنها موافقت نکردند.»

خودکشی سروش رحمانی بعد از پس ندادن قاطرها

آن شب زمانی که خبر پس ندادن قاطرها از سوی هنگ مرزی به گوش سروش رسید از روستای هانی گرمله به شهر پاوه رفت: «زادگاه پدری سروش در روستا بود و آنها یک اتاق کوچک آنجا داشتند تا بتوانند به خاطر طلبکارها از شهر دور باشند و زمانی که سروش و سهیل از مرز برمی گشتند هم به این اتاقک روستایی می آمدند. روز 26 آبان وقتی سروش از پس گرفتن قاطرها ناامید شد به خانه شان در شهرستان پاوه برگشته و به مادرش گفته بود به روستا برو و به بابا سر بزن. بعد در حالی که در خانه تنها بود به خاطر غصه از دست دادن قاطرها خودش را با پرده اتاق به میله پرده آویزان کرده بود. برادرش همسایه ها را خبر کرده بود و اورژانس بالای سر او آمده و گفته بودند که او دیگر علائم حیاتی ندارد.»

سروش رحمانی در مراسم تدفینی که برگزار شد، در روستای مرزی هانی گرمله به خاک سپرده شد.

پربیننده ترین ها