کد خبر: ۱۸۱۷۵۵
تاریخ انتشار: ۲۷ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۸

میزان ظرفیت خالی اقتصادی صنعت نوشت افزار در کشورمان به درستی مشخص نیست. با وجود آن که اقلامی هم چون کاغذ، خودکار، مداد و ... مصرف روزانه دارند؛ اما به دلیل نبود آمار دقیق تولید و رواج قاچاق نوشت افزار در ایران، تشخیص میزان مبادلات مالی در این صنعت بر اساس حدس و گمان انجام می شود. به گفته برخی از کارشناسان، گردش مالی ناشی از خرید و فروش نوشت افزار درکشورمان سالانه به بیش از 5 میلیارد دلار می رسد؛ فرصت بی نظیر اقتصادی که تاکنون از نگاه بسیاری از سرمایه گذاران داخلی و خارجی دور مانده است.

محصولات صنعت نوشت افزار ایران توان رقابت با اروپا را دارد
 
به گزارش صدای ایران از دنیای سرمایه گذاری به منظور آشنایی با فضای کنونی کسب وکار در صنعت نوشت افزار، به سراغ محمودرضا صنعتکار، مدیرعامل شرکت رز تحریر یزد رفتیم و با وی درباره فرصتها و چالشهای این صنعت به گفت وگو پرداختیم. صنعتکار، فعالیت اقتصادی خود را به عنوان تولیدکننده انواع نوشت افزار با برندهای کنکو، سفیر و ویسرو آغاز کرد و همچنین از سال 84 نمایندگی شرکت کنکو کانادا را نیز بر عهده گرفت. از سال 1391 ، توان و سرمایه خود را به بخش تولید انتقال داد و کارخانه "رز تحریر یزد " را در همان سال راه اندازی کرد. با هم مشروح این گفت وگو را می خوانیم.
 
اکنون در بخشی از صنایع ایران شاهد رکود هستیم. آیا صنعت نوشت افزار کشور نیز دچار این رکود اقتصادی شده است؟
رکود چالشی است که در بیشتر صنایع و مشاغل کشورمان به وجود آمده است. اکنون اقتصاد کشورمان با چالش های بسیاری روبرو است؛ به طوری که در عین تورم، رکود هم رواج دارد. به نظر من، چندین عامل در به وجود آمدن این رکود نقش دارند که مهمترین دلیل آن ناهماهنگی سازما نهای مختلف دولتی و خصوصی در بخش تولید و واردات است که از نبود آمار و ارقام دقیق ناشی می شود. مسئولان، تاجران و صنعتگران ما آمار دقیقی از نیازهای جامعه ندارند و نیازسنجی آنگونه که باید در جامعه انجام نمی شود. به عقیده من، میزان واردات و تولیدات باید بر اساس نیاز کشور باشد و نبودن این تعادل و کنترل، ما را با چالش هایی که در حال حاضر وجود دارد، روبرو خواهد کرد. صنعت نوشت افزار هم مانند دیگر صنایع در رکود و در دام رقابت ناسالمی افتاده که قیمت ها و شرایط بازار در آن متعادل نیست.
 
با بالا رفتن قیمت ارز، بهای تمام شده کالاها چه وارداتی و چه تولیدی نیز افزایش می یابد و توان خرید پایین می آید و در نهایت به اقتصاد کلان لطمه وارد می کند.

حجم بالای نوشت افزار وارداتی بی کیفیت و زیان ناشی از وجود کالاهای قاچاق و... نیز بر قیمت گذاری تأثیر می گذارد و باعث رقابت ناسالم در بازار و موجب دلسردی سرمایه گذار و تولیدکننده می شود و انگیزه لازم را برای فعالیت بیشتر کاهش م یدهد. متأسفانه افزون بر این موارد، مالیات بر ارزش افزوده هم وجود دارد که اکنون بر وضعیت بازار تأثیر مستقیم گذاشته و موجب ترغیب بازار به خرید کالای خارجی مشابه تولید داخل و منجر به رکود واحدهای تولیدی و در معرض تعطیل قرار دادن آ نها شده است. این در حالی است که قانون گذار با توجه به ماهیت نوشت افزار به عنوان کالای استراتژیک فرهنگی می تواند برای بنگاههای تولید نوشت افزار، معافیتهایی مانند معافیت بنگاههای انتشاراتی و عرضه کننده محصولات فرهنگی در نظر بگیرد و موجب ترغیب و تشویق بازار به خرید کالای تولید داخل با کیفیت و قیمت مناسب شود تا اهداف کلان اقتصاد مقاومتی تحقق یابد و زمینه رشد و تقویت بنیه تولیدکنندگان داخلی برای تولید محصول استاندارد فراهم آید و اشتغا لزایی بیشتر شود.
 
بازار نوشت افزار داخلی تا چه اندازه تحت تأثیر حضور کالاهای وارداتی از دیگر کشورها است؟
اگر بحث واردات محصولات برندهای مطرح و شناسنامه دار و با کیفیت باشد، مشکلی نیست؛ اتفاقاً این موضوع به نفع تولیدکننده است؛ اما به اعتقاد من، تولید از آنجا ضربه می خورد که اجناس بی کیفیت و بعضاً غیرقانونی وارد کشور می شود. واردات لازمه هر کشوری است؛ به ویژه کشور ما که هنوز در صنعت، توسعه یافتگی را کامل طی نکرده و نمی تواند کاملاً بر تولید داخلی خود متکی باشد. به عقیده من، واردات بخشی از اقتصاد کشور است؛ اما کالاهای وارداتی باید کنترل شده، باکیفیت و شناسنامه دار باشند.بدون شک، همه دست اندرکاران صنعت نوشت افزار کشور که برای انجام کار فرهنگی پا به این عرصه گذاشته اند، دغدغه های بسیاری دارند که مهمترین آن، مقید بودن به تولید و عرضه محصولات استاندارد و با کیفیت مناسب است؛ در حالی که استفاده نکردن از چنین کالاهایی، باعث بروز مشکلات جسمی و زیست محیطی خواهد شد و رعایت نکردن حقوق مصرف کننده به ویژه دانش آموزان و از میان رفتن اعتماد آنها به تولیدات داخلی، نتیجه ای جز پیشبرد اهداف دشمنان، تعطیل شدن واحدهای تولیدی و بیکاری کارگران کشورمان نخواهد داشت.

چه کشورهایی در بازار نوشت افزار ایران حضور دارند؟
چین و هند به ترتیب در صدر کشورهایی هستند که کالای نوشت افزارشان وارد ایران می شود.

آیا بازار ما می تواند با بازارهای چین و هند رقابت کند؟
از نظر کیفی، محصولات تولیدی ما می تواند با آ نها رقابت کند. تولیدکنندگان خودکار و مداد در ایران، حتی می توانند با اروپایی ها هم رقابت داشته باشند. برندهای معروف اروپایی چندین سال پیش قبل از تحریم ها، تولید برخی محصولات خود را به ایران سفارش می دادند. اکنون تولیدکنندگان با تکنولوژی جدیدتر و همت بیشتر کالاهای باکیفیت را تولید می کنند.

آیا تحریم های بین المللی تأثیری بر صنعت نوشت افزار ایران داشته است؟
تحری مها، همه صنایع از جمله صنعت نوش تافزار را به چالش کشیدند. در زمان تحریم ها موضوع سفارش مواد اولیه و انتقال ارز، یک چالش جدی تلقی می شد و انجام عملیات ارزی نه از بان کها؛ بلکه تنها از طریق صرافی ها ممکن بود و در نتیجه هزینه اضافی تحمیل می کرد. اکنون تنش های موجود، نوسان نرخ دلار و حذف ارز مبادل های از محصولات تولیدی، نشان می دهد که تحریمها فقط به شکل اسمی برداشته شده اند. فضای حال حاضر به گونه ای است که شما هنوز نمی توانید یک حواله بانکی صادر کنید. این نشان می دهد که ممکن است تحریمها برداشته شده باشند؛ اما تأثیری بر مبادلات مالی و کاهش چالشها در صنعت نوشت افزار نداشته و مشکلات همچنان پابرجا هستند.
 
عمده ترین مشکلات صنف نوشت افزار چیست؟
عمده مشکل این صنف، عدم آمار و اطلاعات دقیق از این صنف است. بعضا افرادی هستند که اطلاعات، آمار و ارقام نجومی اعلام م یکنند که مردم و حتی مسئولان و دس تاندرکاران از جمله واردکنندگان بدون شناسنامه را ترغیب می کند که وارد این صنف شده و ضررهای جبرا ن ناپذیری را تحمل کنند. تولیدکنندگان با مشکلاتی از قبیل تأمین مواد اولیه، مالیات ارزش افزوده، بیمه تأمین اجتماعی و تعرفه های گمرکی و ... روبرو هستند. من به عنوان تولیدکننده، مواد اولیه را باید از بورس کالا خریداری کنم که قیمت آن معمولاً بر اساس نرخ دلار در نوسان است و یک تولیدکننده چینی همین کالا را که در بورس عرضه می شود را با قیمت خیلی کمتری خریداری می کند. در واقع، چون صادرات مواد پتروشیمی از مالیات معاف هستند و از طرفی صادرات یک امتیاز محسوب می شود، دولت به تولیدکنندگان چینی سوبسید م یدهد و بهای تمام شده آنها نسبت به تولیدکننده کمتر می شود. از سوی دیگر؛ واردکننده متفرقه، محصولات بی کیفیت چینی را از طرق مختلف وارد کشور می کند که نه حقوق عوارض واقعی آن و نه مالیات متعلقه آن را پرداخت می کند؛ لذا بهای تمام شده آن نسبت به تولیدات داخلی خیلی کمتر شده؛ در نتیجه محصولات تولیدی از نظر قیمتی قابل رقابت با واردات بی کیفیت چینی نخواهند بود و این لطمه به تولید کشور می زند.
 
آیا در این صنعت شرایط برای حضور سرمایه گذار داخلی مناسب است؟
به نظر من، اگر دولت حمایت های خود را جدی تر و عملیاتی تر ادامه دهد و هماهنگی مناسبتری در سازما نها و وزارتخانه های مختلف ایجاد شود، سرمای هگذاری در این بخش مناسب خواهد بود. با توجه به مکاتباتی که انجمن تولیدکنندگان نوشت افزار کشور با مجلس، سازمانها و وزارتخانه های مختلف انجام داده، این صنعت مورد توجه و حمایت بیشتری قرار گرفته که با این روند، آینده روشنی را برای این صنعت پیش بینی می کنیم.
 
این صنعت چه میزان ارز آوری برای کشور دارد؟ و چقدر می تواند به اشتغالزایی کمک کند؟
اگر بخواهیم کل محصولات نوشت افزار را با در نظر گرفتن نیاز کشور تولید کنیم، چیزی حدود 500 میلیون دلار ارزآوری برای کشور خواهد داشت. البته این رقم بر اساس اطلاعات و تحقیقات بنده و حدودی است. تولید نوشت افزار و تأمین نیاز داخل کشور باعث کارآفرینی و افزایش میزان اشتغالزایی خواهد شد که متأسفانه در این بخش هم آمار دقیقی وجود ندارد.

وجود چالش ها و مشکلات موجود تا چه اندازه واحدهای تولیدی را با خطر تعطیل شدن روبرو کرده است؟
تعطیلی صد درصدی نداشته؛ اما تعدیل نیرو داشته اند. کارخانه هایی هستند که تا چندی پیش سه نوبت کار می کردند، اما حالا ساعات کار آ نها به یک نوبت کاهش پیدا کرده که دلیل آن، رکود، رقابت ناسالم و موضوع اختلاف بهای تمام شده، برای تولیدکننده و واردکننده غیررسمی و فاقد هویت است. در واقع حاشیه سود واردکننده نسبت به تولیدکننده بیشتر است.

آیا امکان خودکفایی در صنعت نوشت افزار وجود دارد؟
این صنعت می تواند خودکفا باشد؛ اما متأسفانه تکنولوژی پیشرفت های را نداریم. صنعت نوشت افزار در بخش مداد، خودکار، پا ک کن و ... می تواند نیاز کشور را تأمین کند، اما توان تولید محصولات لوکس و فانتزی را نداریم؛ بنابراین نمی توانیم بگوییم که واردات باید تعطیل شود.
 
درخواست شما به عنوان بخش خصوصی از مسئولان دولتی چیست؟
همبستگی، هماهنگی و برقراری تعادل متناسب میان سازما نهای مختلف امر بسیار مهمی است که مسئولان ذیربط باید توجه و اهتمام بیشتری به آن داشته باشند. مشکل صنعت نوش تافزار بیشتر مربوط به مالیات و ارزش افزوده است که متأسفانه بر اساس آن تولیدکننده باید ارزش افزوده را پرداخت کند، اما در بازار هنوز سازمان مالیاتی نتوانسته بر بخش مصرف کننده مسلط شود که همین امر باعث زیا نبخش تولیدی می شود. سازمان ملی آمار، اطلاعات دقیقی از حجم نیاز و مصر فکنندگان نوش تافزار ندارد؛ مثلاً آمار دقیقی از حجم مصرف یک دانش آموز طی ی کسال که چه تعداد از انواع نوش تافزار در هر مقطع نیاز دارد، وجود ندارد تا مرکز آمار یا هر سازمان رسمی دیگری بتواند، نیاز مصرف را رصد و آمار دقیقی به تولیدکنندگان و واردکنندگان ارائه کند. ما می توانیم بر اساس اطلاعات دقیقی که دریافت می کنیم، خدمات ارزنده بیشتری را به جامعه و هموطنان ارائه کنیم.
ایران زمین خبر 97
سپه 97 صفحه خبر
ونا صفحه خبر
پرشیا دایجست صفحه خبر
ایران زمین خبر 97
سپه 97 صفحه خبر
ونا صفحه خبر
پرشیا دایجست صفحه خبر
ایران زمین خبر 97
سپه 97 صفحه خبر
ونا صفحه خبر
پرشیا دایجست صفحه خبر
پربیننده ترین ها
ایران زمین خبر 97
سپه 97 صفحه خبر
ونا صفحه خبر
پرشیا دایجست صفحه خبر
درمانگاه پگاه صفحه خبر
درمانگاه پگاه صفحه خبر
درمانگاه پگاه صفحه خبر